มายังไงกันอีกว๊อยยยย จะเอาให้ครบทุกความบันเทิงเลยมั๊ย (เออ ได้ก็ดีนะ)
อย่างที่บอกว่า การฝึกซ้อมในทุกโอกาส ก่อให้เกิดประสบการณ์ในแบบฉบับที่หลากหลาย เรียกว่าได้ใช้ทุกสกิล การคิดค้นคว้าทีเดียว
แล้วฟังเพลงจะเขียนยังไงกันล่ะ ตัวเอกนั่งฟังเพลงอยู่งี้เหรอ หรือจะใช้เพลงเป็นตัวสื่อว่า เค้ารู้สึกยังไง อารมณ์ยังไงน่ะเหรอ…ธรรมดามาก ในละครส่วนใหญ่เค้าก็ใช้แบบนี้กันเยอะแยะ
ตอบ…ไม่ใช่
บอกแล้วว่า ทุกสิ่งที่เรากระทำในสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ทำเพื่อฝึกฝนการคิดและเชื่อมโยง ซึ่งมันก็ถูก ที่ใช้ดนตรีเป็นสื่อให้คนดูจดจำตัวละคร หรือการกระทำบางอย่างได้
แต่ในการฝึกฝนให้คิดและเขียนได้เก่ง ยังไม่มีความจำเป็นต้องใช้เครื่องมือช่วยบิ๊วอารมณ์ เพราะเราต้องเขียนออกมาเป็นตัวหนังสือเท่านั้น
เพราะฉะนั้น เพลงที่เราฟัง เราจะเอามาฝึกเป็นงานเป็นการได้ยังไง
ก็เนื้อเพลงสิ…ได้ยินเพลง หรือเสียงต่างๆ ดึงมาเป็นภาพในหัวเราให้ได้
เนื้อเพลงกล่าวถึงอะไร คนรักแยกทางกัน หรือ ดีใจได้เจอกันอีกครั้ง ก็คิดให้มันเป็นภาพ เป็นฉากสั้นๆในหัวเรา เช่น ทะเลาะกันต่างคนต่างไป หรือ ประสบพบเจอกันในเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง แล้วแสดงเป็นภาพออกมา ซึ่งคิดให้แบ็คกราวน์ต่างๆกันไป
เช่นในฉากดีใจได้พบกัน ก็มีเจอกันหลายแบบ แล้วแต่บริบทของเรื่องด้วย ถ้าเป็นละครไทยโบราณ ก็ต้องเก็บอาการดีใจหน่อย แต่เราจะตัดสลับฉากของเรายังไงให้มันดูสนุก และไม่ซ้ำซากจำเจ กับเรื่องที่เคยทำมาก่อนหน้า
งานนี้ต้องฝึกฝนจริงๆ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
ใครอาจจะมีวิธีแบบอื่นๆ บอกกันได้นะ