มีดเล่มหนึ่ง แม่ครัว หยิบมาหั่นผัก หั่นพริก ทำกับข้าวให้ผู้คนกิน
ทุกคนกินอิ่มเต็มที่ ขอบคุณแม่ครัว ที่ทำกับข้าวให้กิน
--- มีดเล่มนั้นถูกเก็บคืน ในลิ้นชักใส่เครื่องครัว
ใช้นานไป แม่ครัวบ่นว่า
"มีดไม่คมแล้ว"
มันจึงถูกทิ้งไว้ ไม่ได้ใช้งานอีก
วันหนึ่ง คนสวน หยิบมีดเล่มนั้น มาลับจนคมกลับมาเหมือนเดิม
แม่ครัวดีใจ ได้มีดคมๆคืนมาดังเดิม
อยู่มาไม่นาน โจรขโมยของจะหลบออกมาทางหลังบ้าน
แต่เจอแม่ครัวเป็นผู้เห็นเหตุการณ์ ใช้มีดขู่โจรให้คืนข้าวของไว้ ทั้งกลัวว่าจะเข้ามาทำอันตราย
โจรใช้ความเร็ว คว้ามีดไปได้
คนสวนวิ่งเข้ามาในครัว เกิดการต่อสู้กับโจร และถูกมีดแทงที่ท้องจนสุดความยาวหลายนิ้วของมีดนั้น
โจรชักมีดออก คนสวนล้มลงสิ้นใจ
โจรหันมีดมาทางแม่ครัว เธอกลัวตัวสั่น หลับตาปี๋และยกมือไหว้ ไม่ให้โจรทำร้าย
โจรเห็นช่องทางหนี จึงโยนมีดเปื้อนเลือดทิ้งและออกประตูหลังไป
ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ สรุปสาเหตุการตายของคนสวน และเก็บมีดไว้เป็นหลักฐาน
ไม่นาน ตำรวจจับคนร้ายได้ เพราะเป็นญาติเจ้าของบ้านที่เสียการพนันไปมาก
โจรถูกจับ ตำรวจสรุปจบคดี เจ้าของบ้านปล่อยให้เป็นเรื่องของตำรวจต่อไป
ทุกคนในบ้านพยายามใช้ชีวิตปกติ รับแม่ครัวอีกคนมาให้ช่วยงานคนเก่า
เพราะเธอ ไม่เคยใช้มีดเล่มไหนๆ ทำครัวอีก
เป็นโรคกลัวมีด
ทั้งๆที่ มีดของกลางเล่มนั้น ถูกใช้เป็นหลักฐานดำเนินคดีกับผู้ร้ายอยู่
...แค่อยากจะถามว่า
“ถ้าเครื่องมือเครื่องใช้ มีหัวจิตหัวใจของตนเอง...”
"ถ้าคุณ คือ มีดเล่มนั้น..."
อยากจะให้ใคร หยิบคุณไปใช้ ในทางดี/ชั่วตามแต่ใจเขา
หรือเลือกจะใช้ชีวิตตัวเองไปในทางดี/ชั่ว ตามใจตัวเอง
ไม่ว่าคุณจะเลือกให้ใครใช้ จงรู้ไว้ว่า "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว" ถูกต้องเสมอ