ความดีที่ทำไว้นั้น ตามหลักพระอภิธรรมท่านกล่าวไว้ว่า
สำคัญอยู่ที่ชวนะจิต ชวนะจิตดวงที่1 ให้ผลในชาตินี้ ชวนะจิตดวงที่7 ให้ผลในชาติที่2 ชวนจิตดวงที่ 2-3-4-5-6 ให้ผลในชาติที่ 3 เป็นต้นไปจนกว่าจะถึงพระนิพพาน จึงเป็นอันได้ความว่า ความดีและความชั่วที่ทำไว้นั้น จะมากหรือน้อยก็ตาม สามารถจะให้ผลแก่ผู้ทำได้ ทั้งนี้สุดแท้แต่กาลเวลา ท่านอุปมาไว้ว่า เหมือนกันกับหมาไล่เนื้อทันเมื่อใดกัดเมื่อนั้น กรรมก็ฉันนั้นเหมือนกัน ตามทันเมื่อใด ให้ผลเมื่อนั้น
กรรมดีและกรรมชั่วนั้น แม้เพียงคิดในใจก็ให้ผลได้
ตัวอย่างครั้งพระเจ้าปเสนทิโกศลทรงบำเพ็ญอาสมิสทาน มีอำมาตย์อยู่ 2 คน คนหนึ่งชื่อชุณหะ คนหนึ่งชื่อกาละ
ชุณหะอำมาตย์คิดว่า พระเจ้าแผ่นดินท่านมีบุญมาก ทรงบำเพ็ญทานอย่างมากมาย เราอนุโมทนาก็จะได้บุญ จึงนึกอนุโมทนาอยู่ในใจ
ส่วนกาละอำมาตย์ คิดว่าพระเจ้าแผ่นดินองค์นี้ฉิบหายใหญ่แล้ว มีสมบัติอะไรก็นำมาทำทานหมด สมณะเหล่านี้ฉันแล้วก็นอน
วันนั้น พระพุทธเจ้าไม่ทรงอนุโมทนามากเลย แล้วเสด็จเข้าไปยังพระคันธกุฎี พระเจ้าปเสนทิโกศลสงสัยว่า ทานของตนจะไม่สมบูรณ์เหมือนประชาชนทำถวาย จึงติดตามเข้าไปทูลถามพร้อมทั้งบริวาร
พระพุทธองค์ตรัสว่า เพราะบริษัทของมหาบพิตรมีใจไม่บริสุทธิ์
เมื่อทราบแล้ว จึงถามอำมาตย์ทั้ง 2 คนต่อหน้าพระพุทธองค์ อำมาตย์ 2 คนต้องยอมรับสารภาพว่าเป็นความจริง
ชุณหะอำมาตย์คิดอนุโมทนาทาน ได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระเจ้าแผ่นดิน 7 วัน ส่วนกาละอำมาตย์ ไม่พอใจในการทำของพระเจ้าแผ่นดิน ซ้ำยังนินทาเสียอีก
ดังนั้น จึงถูกเนรเทศออกหนีจากพระนคร
ผลของกรรมดีในชาติหน้านั้น มีมาก
จะยกมาเป็นพอเป็นตัวอย่าง คือ ผลทาน ผลศีล ผลภาวนา
ผลทานนั้น เช่น เรื่องนางราชเทวธิดา
ใจความย่อว่า
หญิงนางหนึ่งรักษาไร่ข้าวสาลี เด็ดรวงข้าวสาลีทำข้าวตอกอยู่ ขณะนั้นพระมหากัสสปะ ครองจีวรถือบาตร ได้ยินอยู่ใกล้ไร่ข้าวสาลี พอนางเห็นก็มีใจเลื่อมใส เกิดปีติทั้ง5 ถือข้าวตอกไปโดยเร็ว เกลี่ยลงในบาตรของพระเถระแล้วไหว้ด้วยเบญจางคประดิษฐ์ ได้ทำความปรารถนาว่า ขอดิฉันพึงเป็นผู้มีส่วนแห่งธรรมที่ท่านเห็นแล้ว พระเถระได้กระทำอนุโมทนาว่า
“เอวํโหตุ ขอความปรารถนาอย่างนั้น จงสำเร็จ”
ฝ่ายนางไหว้พระเถระแล้ว พลางนึกถึงทานที่ตนถวายแล้วกลับไป งูพิษตัวหนึ่งเลื้อยออกมาจากรูกัดนางให้ล้มลง ณ ที่นั้นเอง นางมีจิตเลื่อมใสตายไปในขณะนั้น ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
ผลศีลนั้น เช่น อุบาสิกานางหนึ่ง อยู่ในเมืองสาวัตถี มีศรัทธา ได้รักษาศีล5 บริสุทธิ์ดี เมื่อแตกตายทำลายขันธ์ ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
นอกจากนี้ ยังมีอุบาสกคนหนึ่ง อยู่ในเมืองราชคฤห์ เป็นคนมีศรัทธาเลื่อมใสในพระรัตนตรัย ได้ตั้งอยู่ในศีล5 เป็นนิตย์ ในวันอุโบสถ ได้สมาทานศีล8 และได้ถวายทาน ถวายน้ำอัฏฐบานแก่พระภิกษุสงฆ์ ฟังธรรมเสมอมามิได้ขาด ครั้นแตกตายทำลายขันธ์ ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
ผลภาวนานั้น เช่น ภิกษุรูปหนึ่ง ท่านเจริญกรรมฐานเป็นนิตย์ แต่จิตของท่านยังไม่ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน
วันหนึ่งท่านเกิดโรคลมขึ้นมาอย่างแรง แล้วมรณภาพไปในปัจจุบันนั่นเอง
ท่านได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ระลึกได้จึงรีบลงมาเฝ้าพระพุทธเจ้าขอฟังธรรม พระพุทธองค์ทรงแสดงธรรมให้ฟัง ตั้งใจปฏิบัติตาม ได้สำเร็จเป็นพระโสดาบัน แล้วกลับไปอยู่ในวิมานชั้นดาวดึงส์ตามเดิม